Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Η θέση μας για το προσφυγικό

Έχω δει πολλές συγκρούσεις για το θέμα των προσφύγων.

Ως Έλληνες θεωρούμε καθήκον μας την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες.
Είναι το καθήκον μας ως Χριστιανοί να προσφέρουμε βοήθεια σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Οι πρόσφυγες είδαν μπροστά τους να γκρεμίζουν τα σπίτια τους και να σκοτώνουν τους φίλους και την οικογένεια τους, συχνά και με βασανιστήρια. Τους λήστεψαν και γκρεμίσαν ακόμα και τα αρχεία μνημεία τους. Και οι τζιχαντιστές είναι τόσο ξεδιάντροποι που έχουν ανεβάσει βίντεο να τα κάνουν όλα αυτά. Οι πρόσφυγες δεν ήρθαν εδω για διασκέδαση, δεν ήρθαν καν για μια "καλύτερη" ζωή. Ήρθαν εδω για να επιζήσουν, απλά. Είναι άτοπο να τους ταυτίζουμε με τους μετανάστες.

Θεωρώ ότι θα ντροπιάζαμε τους προγόνους μας αν φοβόμασταν τον κάθε κυνηγημένο φουκαρά γιατί "μπορεί να είναι στο μέλλον" αντίπαλός μας ή γιατί 1 στους 1000 ανάμεσά τους είναι τρομοκράτης. Οι πρόγονοί μας περιέθαλπταν αντίπαλους στρατιώτες εν καιρώ πολέμου.

Ο Μακρυγιάννης περιέθαλψε ακόμα και τούρκο αγά, το 1940 οι στρατιώτες μας έσωζαν ζωές Ιταλών τραυματιών. Ο λόγος που ο Χριστός ανέφερε τον καλό Σαμαρείτη στο "Αγάπα τον πλησίον σου" είναι ακριβώς επειδή οι Σαμαρείτες ήταν εχθροί των Ιουδαίων. Αν είμαστε Χριστιανοί βοηθάμε και τους εχθρούς μας, όχι μονο τους φίλους μας. Επιπλέον ανάμεσά τους είναι πολλοί Χριστιανοί που τώρα ζουν αυτά που ζήσαν οι παππούδες μας με τον Κεμάλ στη Μικρά Ασία. Και πρέπει δυστυχώς να πούμε ότι υπήρχαν τότε ντόπιοι Έλληνες που φέρθηκαν στους Μικρασιάτες πρόσφυγες με αντίστοιχη υπεροψία με αυτή που δείχνουν τώρα οι Ευρωπαίοι στους Σύρους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση παραβιάζει το διεθνή νόμο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων με το να αρνείται άσυλο σε πρόσφυγες.

Και η οικονομική κρίση δεν είναι δικαιολογία για να μην βοηθήσουμε. Aυτοί που έχουν λεφτά τα τσιγκουνεύονται, όχι αυτοί που δεν έχουν. Θα ήταν φοβερή αφέλεια να περιμέναμε κάποιος πλουσιότερος από εμάς να βοηθήσει τους πρόσφυγες.